Подольское княжество
Подольское княжество — княжество, образованное на землях Подолья в 1363 году и переданное Ольгердом своим племянникам братьям-Кориатовичам. Кориатовичи правили Подолией до 1393/1394 года, когда были изгнаны оттуда Витовтом, чью власть после подписания соглашения в Острове Кориатовичи признать отказались. Появление княжества стало следствием войны за галицко-волынское наследство и угрозы со стороны ордынских татар.
| Историческое государство | |
| Подольское княжество | |
|---|---|
← 1363 — 1402 | |
| Столица | Каменец-Подольский |
| Крупнейшие города | Каменец-Подольский Смотрич |
| Религия | Православие |
| Форма правления | Монархия |
| Главы государства | |
| Князь | |
| • 1363—1375 | Юрий Кориатович |
| • 1363—1380 | Александр Кориатович |
| • 1363—1388 | Константин Кориатович |
| • 1363—1393/1394 | Фёдор Кориатович |
| Княжеский наместник | |
| • 1395—1399 | Спытко из Мелштына, воевода Краковский |
| Князь | |
| • 1399—1402 | Свидригайло |
| Князь | |
| • 1430—1434 | Фёдор Корибутович или Фёдор Несвицкий |
| История | |
| • 1363 | Образование княжества |
| • 1393—1394 | Изгнание Кориатовичей из княжества |
| • 1402 | Первая ликвидация княжества |
| • 1430 | Восстановление княжества |
| • 1434 | Вторая ликвидация княжества. Образование Подольского воеводства |
В 1399 году подольское княжение было передано князю Свидригайло, после его бегства в 1402 году было подчинено королевскому старосте. В 1430 году с вокняжением Свидригайло в Литве княжество было воссоздано, но в ходе проигранной им войны за власть с Сигизмуном Кейстутовичем княжество на Подолье было окончательно ликвидировано и преобразовано в воеводство под властью Польской короны.
Территория

Подольское княжество охватывало территорию от междуречья рек Стрыпы и Золотого Потока на западе до Днепра на востоке, на юге граничила со Степью, подконтрольной на тот период Золотой Орде, на севере — с Киевским и Волынским княжествами. На юго-западе естественной границей был Днестр.
Основными речными артериями являлись Збруч, Южный Буг и Днестр.
История
Княжество Кориатовичей
Старшие сыновья новогрудского князя Кориата, внуки великого князя Литовского Гедимина укрепились во владения на Подолье ещё в конце 1340-х годов, когда в активную стадию вошло польско-литовское противостояние за земли Галиции и Волыни. Старшие князья Кориатовичи принимали в нём участие: Юрий Кориатович в 1355 и 1366 годах участвовал в подписании договоров, в которых регламентировались территориальные изменения, а Александр Кориатович и вовсе перешел на службу к польскому королю Казимиру Великому и после того, как тот захватил большую часть Волыни, получил в управление Владимир-Волынский.
В 1362 году четверо братьев Кориатовичей: Александр, Юрий, Константин и Федор участвовали в войске великого князя Ольгерда в битве на Синих Водах. За это, в 1363 году за братьями были закреплены их владения в Подолье и образовано Подольское княжество. Братья были соуправителями княжества: Юрий держал Каменец, а Константин — Смотрич. Федор в это время находился в Венгрии. В 1371 году в Подолье вернулся Александр Кориатович, уступивший годом ранее Владимир-Волынский Любарту Гедиминовичу.
В 1374 году князья Юрий и Александр даровали Каменцу Магдебургское право, Юрий перенес в этот город столицу, начав сооружение укреплённой крепости. При Кориатовичах по всему Подолью началось масштабное строительство замков, а в городе — католических монастырей и распространение католической веры: в 1366 в Каменце появился Орден доминиканцев. В 1375 г. папа римский Григорий XI утвердил в Каменце католическую епархию и первого епископа Вильгельма Доминиканина. В 1377 году в центре города был построен деревянный Кафедральный католический костёл. Около 1390 в Каменце появился Орден францисканцев. Постепенно город превратился в форпост католицизма на юго-западе Руси.
В 1375 (или 1374 году) умер князь Юрий Кориатович, старшим князем стал Александр. В 1377 году начался поход короля Польши и Венгрии Людовика Великого на Галицию и Волынь. Его успешные действия, захват Галиции и вассальная присяга Любарта, вынудили князей Александра и присягнуть на верность польско-венгерскому правителю, следствием чего стало появление на монете подольских князей герба Анжуйской династии.

Около 1380 года скончался Александр Кориатович и власть сосредоточилась в руках Константина, князя Подольского и Чарторыйского. После смерти Людовика Великого (1382 год) Константин и Борис (по О. Халецкому, он также был сыном Кориата) принимали активное участие в избрании Ягайло на польский престол и организации его свадьбы с королевой Ядвигой. Однако Подольские князья формально сохраняли присягу не Польше, а Венгерскому королевству, поэтому после Кревской унии 1386 года они отказались присягнуть Ягайло. Вскоре после этого (до 1388 года) князь Константин Кориатович бежал в Венгрию, где скончался (не позднее 1392 года). Полноправным князем Подолья стал Фёдор Кориатович. Федора поддерживал ещё один князь из Кориатовичей — Василий Кориатович. Борис Кориатович был, напротив, одним из самых главных приверженцев унии.
Федор вступил в коалицию с князьями Ольгердовичами: Владимиром Киевским, Корибутом Северским и Свидригайло Витебским, а также с господарем Молдавии Романом Мушатом. Началась война против Витовта, ставшая частью полномасштабной гражданской войны, однако Витовту удалось разбить соперников поодиночке. В 1392 году между Витовтом и Ягайло было подписано Островское соглашение, завершившее и гражданскую войну и войну за галицко-волынское наследство. Однако, князь Фёдор Кориатович отказался признать Витовта великим князем Литовским. В 1393 году начался поход Витовта против Подольского княжества. Этот поход завершился в 1394 году изгнанием Кориатовичей из Подолья. Фёдор бежал в Молдавию, а затем — в Венгрию.
1394—1402
Витовт вернул Подолье в состав Польско-Литовского государства. В 1395 году управление княжеством было поручено краковскому воеводе Спытко из Мелштына. Собственно, в документах, свидетельствующих об этом впервые встречается топоним «Подолье» (до этого встречались названия «Понизье» и «Надднестрянщина»). Спытко получил управление Подольем на «полном княжеском праве». Однако, летописцы отмечают постепенный разрыв в отношениях между Спытко и польской короной. Как пишут исследователи Подольской земли, Спытко рассорился и с королевой Ядвигой и с королём Ягайло, который остерегался неприятных последствий от действий нового владетеля Подолья. Спытко перестает участвовать в польских делах и практически не появляется в Кракове, сосредотачивается на деятельности в Подолье и заключает союз с господарем Молдавии Стефаном Мушатом.
В 1399 году в битве на Ворскле Спытко погибает. Ягайло передаёт удельное Подольское княжение своему брату Свидригайло. Однако тот, намереваясь бороться с Витовтом за великое княжение Литовское, в конце 1401/начале 1402 года бежит в земли Тевтонского ордена, у которого просит помощи. Подолье, в итоге, было передано под управление польского коронного старосты, княжение здесь ликвидировано. В 1403 году последние Кориатовичи (Борис и Василий) покинули Западную Подолию. В 1411 году, вскоре после победы Витовта и Ягайло под Грюнвальдом Подолье было передано великому князю Литовскому.
Княжение Свидригайло
В 1430 году Свидригайло все-таки становится Великим князем Литовским. Подольское княжение было восстановлено, оно стало одним из тех княжений, которые поддерживали Свидригайло. Управление княжеством перешло Фёдору Корибутовичу (по другой версии — Фёдору Несвицкому; впрочем, есть версия Ю. Пузыны, согласно которой эти два Фёдора на самом деле были одним и тем же человеком). В Польше, тем временем, готовилась война — католическая шляхта собиралась поддержать Сигизмунда, младшего брата Витовта. Вскоре началось открытое противостояние, которое привело к потере Свидригайло литовского трона в 1434 году — многие земли, в том числе Подолье, Волынь и Киев перешли под власть Короны Польской. Свидригайло ещё некоторое время оказывал сопротивление, находя поддержку в южных и восточных землях Великого княжества Литовского, а также у иностранных держав, но к 1437/1438 году был разбит окончательно.
Подольское княжество было ликвидировано. На землях Подолья было организовано Подольское воеводство, управляемое польской администрацией. Первым подольским воеводой стал Петр Одровонж. Помощниками воеводы были каменецкий кастелян (государственные дела) и каменецкий староста (военное управление).
См. также
- Подольское воеводство
- Подолье
Примечания
- [dic.academic.ru/dic.nsf/enc3p/237306 «Подолье» в БЭС]
- Подолия. — Санкт-Петербург, 1891. — С. 36.
Литература
- Лицкевич О. В. Местонахождение и протяженность Подольской земли в XIV в. // «Летописец великих князей литовских» и «Повесть о Подолье»: опыт комплексного критического разбора. — СПб.: Дмитрий Буланин, 2019. — С. 615—623. Архивировано 23 марта 2024 года.
- Ващук Д. Подільське князівство у другій половині XIV ст.: особливості правового статусу (укр.) // Український історичний журнал. — 2018. — № 2. — С. 4—19.
- Михайловський В. М. Правління Коріатовичів на Поділлі (1340-ві — 1394 рр.): соціальна структура князівського оточення (укр.) // Український історичний журнал. — 2009. — № 5. — С. 34—47.
- Молчановский Н. Очерк известий о Подольской земле до 1434 года. К., 1885.
- Погорілець О., Саввов Р. Монета подільського князя Костянтина. «Нумізматика. Фалеристика». 2004. № 3.
- Шабульдо Ф. М. Земли Юго-Западной Руси в составе Великого княжества Литовского. К., 1987.
- Шостопал А. Монети XIV ст. карбовані на Поділлі. «Нумізматика. Фалеристика». 2007. № 3.
- Akta unji Polski z Liwtą 1385—1791. Wyd. Stanisław Kutrzeba i Władysław Semkowicz. Kraków, 1932.
- Czamańska I. Mołdawia i Wołoszyzna wobec Polski, Węgier i Turcji w XIV i XV w. Poznań, 1996.
- Halecki O. Przyczynki genealogiczne do dziejów układu krewskiego. «Miesięcznik heraldyczny». 1935. R. XIV. № 7-8.
- Kurtyka J. Podole pomiędzy Polską i Litwą w XIV i 1 połowie XV wieku. В кн.: Kamieniec Podolski. Studia z dziejów miasta i regionu. Kraków, 2000.
- Prochaska A. Podole lennem Korony 1352—1430. «Rozprawy Akademii Umiejętnośi. Wydział Historyczno-Filozoficzny», seria 2 (Kraków), 1895, t. 7.
- Tęgowski J. Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów. Poznań—Wrocław, 1999.
- Tęgowski J. Sprawa przyłączenia Podola do Korony Polskiej w końcu XIV wieku. «Teki krakowskie». T.V. Kraków, 1997.
- Tęgowski J. Wydarzenia na Rusi w drugiej połowie 1382 r. В кн.: Cracovia. Polonia. Europa. Studia z dziejów średniowiecza ofiarowane Jerzemu Wyrozumskiegu w sześćdziesiątą piątą rocznicę uridzun i czterdziestolecie pracy naukowej. Kraków, 1995.
Некоторые внешние ссылки в этой статье ведут на сайты, занесённые в спам-лист. |
Википедия, чтение, книга, библиотека, поиск, нажмите, истории, книги, статьи, wikipedia, учить, информация, история, скачать, скачать бесплатно, mp3, видео, mp4, 3gp, jpg, jpeg, gif, png, картинка, музыка, песня, фильм, игра, игры, мобильный, телефон, Android, iOS, apple, мобильный телефон, Samsung, iphone, xiomi, xiaomi, redmi, honor, oppo, nokia, sonya, mi, ПК, web, Сеть, компьютер, Информация о Подольское княжество, Что такое Подольское княжество? Что означает Подольское княжество?
Podolskoe knyazhestvo knyazhestvo obrazovannoe na zemlyah Podolya v 1363 godu i peredannoe Olgerdom svoim plemyannikam bratyam Koriatovicham Koriatovichi pravili Podoliej do 1393 1394 goda kogda byli izgnany ottuda Vitovtom chyu vlast posle podpisaniya soglasheniya v Ostrove Koriatovichi priznat otkazalis Poyavlenie knyazhestva stalo sledstviem vojny za galicko volynskoe nasledstvo i ugrozy so storony ordynskih tatar Istoricheskoe gosudarstvoPodolskoe knyazhestvo 1363 1402Stolica Kamenec PodolskijKrupnejshie goroda Kamenec Podolskij SmotrichReligiya PravoslavieForma pravleniya MonarhiyaGlavy gosudarstvaKnyaz 1363 1375 Yurij Koriatovich 1363 1380 Aleksandr Koriatovich 1363 1388 Konstantin Koriatovich 1363 1393 1394 Fyodor KoriatovichKnyazheskij namestnik 1395 1399 Spytko iz Melshtyna voevoda KrakovskijKnyaz 1399 1402 SvidrigajloKnyaz 1430 1434 Fyodor Koributovich ili Fyodor NesvickijIstoriya 1363 Obrazovanie knyazhestva 1393 1394 Izgnanie Koriatovichej iz knyazhestva 1402 Pervaya likvidaciya knyazhestva 1430 Vosstanovlenie knyazhestva 1434 Vtoraya likvidaciya knyazhestva Obrazovanie Podolskogo voevodstva V 1399 godu podolskoe knyazhenie bylo peredano knyazyu Svidrigajlo posle ego begstva v 1402 godu bylo podchineno korolevskomu staroste V 1430 godu s voknyazheniem Svidrigajlo v Litve knyazhestvo bylo vossozdano no v hode proigrannoj im vojny za vlast s Sigizmunom Kejstutovichem knyazhestvo na Podole bylo okonchatelno likvidirovano i preobrazovano v voevodstvo pod vlastyu Polskoj korony TerritoriyaOsnovnaya statya Podole Podole na karte sovremennoj Ukrainy Podolskoe knyazhestvo ohvatyvalo territoriyu ot mezhdurechya rek Strypy i Zolotogo Potoka na zapade do Dnepra na vostoke na yuge granichila so Stepyu podkontrolnoj na tot period Zolotoj Orde na severe s Kievskim i Volynskim knyazhestvami Na yugo zapade estestvennoj granicej byl Dnestr Osnovnymi rechnymi arteriyami yavlyalis Zbruch Yuzhnyj Bug i Dnestr IstoriyaKnyazhestvo Koriatovichej Sm takzhe Koriatovichi i Vojna za galicko volynskoe nasledstvo Starshie synovya novogrudskogo knyazya Koriata vnuki velikogo knyazya Litovskogo Gedimina ukrepilis vo vladeniya na Podole eshyo v konce 1340 h godov kogda v aktivnuyu stadiyu voshlo polsko litovskoe protivostoyanie za zemli Galicii i Volyni Starshie knyazya Koriatovichi prinimali v nyom uchastie Yurij Koriatovich v 1355 i 1366 godah uchastvoval v podpisanii dogovorov v kotoryh reglamentirovalis territorialnye izmeneniya a Aleksandr Koriatovich i vovse pereshel na sluzhbu k polskomu korolyu Kazimiru Velikomu i posle togo kak tot zahvatil bolshuyu chast Volyni poluchil v upravlenie Vladimir Volynskij V 1362 godu chetvero bratev Koriatovichej Aleksandr Yurij Konstantin i Fedor uchastvovali v vojske velikogo knyazya Olgerda v bitve na Sinih Vodah Za eto v 1363 godu za bratyami byli zakrepleny ih vladeniya v Podole i obrazovano Podolskoe knyazhestvo Bratya byli soupravitelyami knyazhestva Yurij derzhal Kamenec a Konstantin Smotrich Fedor v eto vremya nahodilsya v Vengrii V 1371 godu v Podole vernulsya Aleksandr Koriatovich ustupivshij godom ranee Vladimir Volynskij Lyubartu Gediminovichu V 1374 godu knyazya Yurij i Aleksandr darovali Kamencu Magdeburgskoe pravo Yurij perenes v etot gorod stolicu nachav sooruzhenie ukreplyonnoj kreposti Pri Koriatovichah po vsemu Podolyu nachalos masshtabnoe stroitelstvo zamkov a v gorode katolicheskih monastyrej i rasprostranenie katolicheskoj very v 1366 v Kamence poyavilsya Orden dominikancev V 1375 g papa rimskij Grigorij XI utverdil v Kamence katolicheskuyu eparhiyu i pervogo episkopa Vilgelma Dominikanina V 1377 godu v centre goroda byl postroen derevyannyj Kafedralnyj katolicheskij kostyol Okolo 1390 v Kamence poyavilsya Orden franciskancev Postepenno gorod prevratilsya v forpost katolicizma na yugo zapade Rusi V 1375 ili 1374 godu umer knyaz Yurij Koriatovich starshim knyazem stal Aleksandr V 1377 godu nachalsya pohod korolya Polshi i Vengrii Lyudovika Velikogo na Galiciyu i Volyn Ego uspeshnye dejstviya zahvat Galicii i vassalnaya prisyaga Lyubarta vynudili knyazej Aleksandra i prisyagnut na vernost polsko vengerskomu pravitelyu sledstviem chego stalo poyavlenie na monete podolskih knyazej gerba Anzhujskoj dinastii Polugroshik Konstantina Koriatovicha Okolo 1380 goda skonchalsya Aleksandr Koriatovich i vlast sosredotochilas v rukah Konstantina knyazya Podolskogo i Chartoryjskogo Posle smerti Lyudovika Velikogo 1382 god Konstantin i Boris po O Haleckomu on takzhe byl synom Koriata prinimali aktivnoe uchastie v izbranii Yagajlo na polskij prestol i organizacii ego svadby s korolevoj Yadvigoj Odnako Podolskie knyazya formalno sohranyali prisyagu ne Polshe a Vengerskomu korolevstvu poetomu posle Krevskoj unii 1386 goda oni otkazalis prisyagnut Yagajlo Vskore posle etogo do 1388 goda knyaz Konstantin Koriatovich bezhal v Vengriyu gde skonchalsya ne pozdnee 1392 goda Polnopravnym knyazem Podolya stal Fyodor Koriatovich Fedora podderzhival eshyo odin knyaz iz Koriatovichej Vasilij Koriatovich Boris Koriatovich byl naprotiv odnim iz samyh glavnyh priverzhencev unii Fedor vstupil v koaliciyu s knyazyami Olgerdovichami Vladimirom Kievskim Koributom Severskim i Svidrigajlo Vitebskim a takzhe s gospodarem Moldavii Romanom Mushatom Nachalas vojna protiv Vitovta stavshaya chastyu polnomasshtabnoj grazhdanskoj vojny odnako Vitovtu udalos razbit sopernikov poodinochke V 1392 godu mezhdu Vitovtom i Yagajlo bylo podpisano Ostrovskoe soglashenie zavershivshee i grazhdanskuyu vojnu i vojnu za galicko volynskoe nasledstvo Odnako knyaz Fyodor Koriatovich otkazalsya priznat Vitovta velikim knyazem Litovskim V 1393 godu nachalsya pohod Vitovta protiv Podolskogo knyazhestva Etot pohod zavershilsya v 1394 godu izgnaniem Koriatovichej iz Podolya Fyodor bezhal v Moldaviyu a zatem v Vengriyu 1394 1402 Vitovt vernul Podole v sostav Polsko Litovskogo gosudarstva V 1395 godu upravlenie knyazhestvom bylo porucheno krakovskomu voevode Spytko iz Melshtyna Sobstvenno v dokumentah svidetelstvuyushih ob etom vpervye vstrechaetsya toponim Podole do etogo vstrechalis nazvaniya Ponize i Naddnestryanshina Spytko poluchil upravlenie Podolem na polnom knyazheskom prave Odnako letopiscy otmechayut postepennyj razryv v otnosheniyah mezhdu Spytko i polskoj koronoj Kak pishut issledovateli Podolskoj zemli Spytko rassorilsya i s korolevoj Yadvigoj i s korolyom Yagajlo kotoryj osteregalsya nepriyatnyh posledstvij ot dejstvij novogo vladetelya Podolya Spytko perestaet uchastvovat v polskih delah i prakticheski ne poyavlyaetsya v Krakove sosredotachivaetsya na deyatelnosti v Podole i zaklyuchaet soyuz s gospodarem Moldavii Stefanom Mushatom V 1399 godu v bitve na Vorskle Spytko pogibaet Yagajlo peredayot udelnoe Podolskoe knyazhenie svoemu bratu Svidrigajlo Odnako tot namerevayas borotsya s Vitovtom za velikoe knyazhenie Litovskoe v konce 1401 nachale 1402 goda bezhit v zemli Tevtonskogo ordena u kotorogo prosit pomoshi Podole v itoge bylo peredano pod upravlenie polskogo koronnogo starosty knyazhenie zdes likvidirovano V 1403 godu poslednie Koriatovichi Boris i Vasilij pokinuli Zapadnuyu Podoliyu V 1411 godu vskore posle pobedy Vitovta i Yagajlo pod Gryunvaldom Podole bylo peredano velikomu knyazyu Litovskomu Knyazhenie Svidrigajlo V 1430 godu Svidrigajlo vse taki stanovitsya Velikim knyazem Litovskim Podolskoe knyazhenie bylo vosstanovleno ono stalo odnim iz teh knyazhenij kotorye podderzhivali Svidrigajlo Upravlenie knyazhestvom pereshlo Fyodoru Koributovichu po drugoj versii Fyodoru Nesvickomu vprochem est versiya Yu Puzyny soglasno kotoroj eti dva Fyodora na samom dele byli odnim i tem zhe chelovekom V Polshe tem vremenem gotovilas vojna katolicheskaya shlyahta sobiralas podderzhat Sigizmunda mladshego brata Vitovta Vskore nachalos otkrytoe protivostoyanie kotoroe privelo k potere Svidrigajlo litovskogo trona v 1434 godu mnogie zemli v tom chisle Podole Volyn i Kiev pereshli pod vlast Korony Polskoj Svidrigajlo eshyo nekotoroe vremya okazyval soprotivlenie nahodya podderzhku v yuzhnyh i vostochnyh zemlyah Velikogo knyazhestva Litovskogo a takzhe u inostrannyh derzhav no k 1437 1438 godu byl razbit okonchatelno Podolskoe knyazhestvo bylo likvidirovano Na zemlyah Podolya bylo organizovano Podolskoe voevodstvo upravlyaemoe polskoj administraciej Pervym podolskim voevodoj stal Petr Odrovonzh Pomoshnikami voevody byli kameneckij kastelyan gosudarstvennye dela i kameneckij starosta voennoe upravlenie Sm takzhePodolskoe voevodstvo PodolePrimechaniya dic academic ru dic nsf enc3p 237306 Podole v BES Podoliya Sankt Peterburg 1891 S 36 LiteraturaLickevich O V Mestonahozhdenie i protyazhennost Podolskoj zemli v XIV v Letopisec velikih knyazej litovskih i Povest o Podole opyt kompleksnogo kriticheskogo razbora SPb Dmitrij Bulanin 2019 S 615 623 Arhivirovano 23 marta 2024 goda Vashuk D Podilske knyazivstvo u drugij polovini XIV st osoblivosti pravovogo statusu ukr Ukrayinskij istorichnij zhurnal 2018 2 S 4 19 Mihajlovskij V M Pravlinnya Koriatovichiv na Podilli 1340 vi 1394 rr socialna struktura knyazivskogo otochennya ukr Ukrayinskij istorichnij zhurnal 2009 5 S 34 47 Molchanovskij N Ocherk izvestij o Podolskoj zemle do 1434 goda K 1885 Pogorilec O Savvov R Moneta podilskogo knyazya Kostyantina Numizmatika Faleristika 2004 3 Shabuldo F M Zemli Yugo Zapadnoj Rusi v sostave Velikogo knyazhestva Litovskogo K 1987 Shostopal A Moneti XIV st karbovani na Podilli Numizmatika Faleristika 2007 3 Akta unji Polski z Liwta 1385 1791 Wyd Stanislaw Kutrzeba i Wladyslaw Semkowicz Krakow 1932 Czamanska I Moldawia i Woloszyzna wobec Polski Wegier i Turcji w XIV i XV w Poznan 1996 Halecki O Przyczynki genealogiczne do dziejow ukladu krewskiego Miesiecznik heraldyczny 1935 R XIV 7 8 Kurtyka J Podole pomiedzy Polska i Litwa w XIV i 1 polowie XV wieku V kn Kamieniec Podolski Studia z dziejow miasta i regionu Krakow 2000 Prochaska A Podole lennem Korony 1352 1430 Rozprawy Akademii Umiejetnosi Wydzial Historyczno Filozoficzny seria 2 Krakow 1895 t 7 Tegowski J Pierwsze pokolenia Giedyminowiczow Poznan Wroclaw 1999 Tegowski J Sprawa przylaczenia Podola do Korony Polskiej w koncu XIV wieku Teki krakowskie T V Krakow 1997 Tegowski J Wydarzenia na Rusi w drugiej polowie 1382 r V kn Cracovia Polonia Europa Studia z dziejow sredniowiecza ofiarowane Jerzemu Wyrozumskiegu w szescdziesiata piata rocznice uridzun i czterdziestolecie pracy naukowej Krakow 1995 Nekotorye vneshnie ssylki v etoj state vedut na sajty zanesyonnye v spam list Eti sajty mogut narushat avtorskie prava byt priznany neavtoritetnymi istochnikami ili po drugim prichinam byt zapresheny v Vikipedii Redaktoram sleduet zamenit takie ssylki ssylkami na sootvetstvuyushie pravilam sajty ili bibliograficheskimi ssylkami na pechatnye istochniki libo udalit ih vozmozhno vmeste s podtverzhdaemym imi soderzhimym Spisok problemnyh ssylokdic academic ru
